ΤΟ ΧΑΜΕΝΟ ΣΜΗΝΟΣ
5 Δεκεμβρίου 1945 στη θαλάσσια περιοχή ανατολικά της Φλώριδας.
Ώρα 14:10 . Πέντε βομβαρδιστικά αεροπλάνα του Αμερικανικού Ναυτικού, τύπου ΤΒΜ Avenger,απογειώθηκαν από τη ναυτική βάση του Φορτ Λότερντεϊλ της Φλώριδας.
Ο καιρός τέλειος και η αποστολή δεν ήταν τίποτα παραπάνω από μία δίωρη εκπαιδευτική πτήση.
14 αεροπόροι πετούσαν στο σχηματισμό με επικεφαλης τον υποπλοίαρχο Τσαρλς Τέιλορ, ένα πιλότο με 2.500 ώρες πτήσης και εμπειρία στα μέτωπα του Β' Παγκοσμίου Πολέμου.
Η περιοχή της πτήσης ήταν μεταξύ Μαϊάμι - Πουέρτο Ρίκο - Μπαχάμες - Μαϊάμι,μια περιοχή που ονομάστηκε Τρίγωνο των Βερμούδων.
Ώρα 15:45. Ο υποπλοίαρχος Ρόμπερτ Κοξ, που ήταν επικεφαλής ενός άλλου σμήνους , άκουσε από τον ασύρματο ότι το σμήνος του Τέϊλορ αντιμετώπιζε κάποιο πρόβλημα. Ο Τέιλορ τον πληροφόρησε ότι και οι δύο πυξίδες του ήταν εκτός λειτουργίας και αντιμετώπιζε πρόβλημα προσανατολισμού. «Ψάχνω να βρω το αεροδρόμιο και δεν μπορώ» ακούστηκε να λέει. Στις 18:20 ο Κοξ άκουσε για τελευταία φορά τον Τέιλορ να λέει: «Δεν έχουμε καύσιμα. Πέφτουμε».
Για πέντε ολόκληρες μέρες μια τεράστια επιχίερηση έρευνας-διάσωσης σε μια περιοχή πάνω από 250.000 τετραγωνικά μίλια θάλασσας,δεν είχε το παραμικρό αποτέλεσμα. Και τα πέντε αεροπλάνα είχαν εξαφανισθεί από προσώπου γης. Και σαν να μην έφτανε αυτό, ένα υδροπλάνο διάσωσης τύπου BPM-5 εξερράγη στο αέρα, με αποτέλεσμα να χάσουν τη ζωή τους και οι 13 επιβαίνοντες.
Σύμφωνα με το πόρισμα του Ναυτικού, οι ευθύνες βάρυναν τον επικεφαλής της υποπλοίαρχο Τέιλορ, ο οποίος έχασε τον προσανατολισμό του, με συνέπεια όλο το σμήνος να καταλήξει στα νερά του Ατλαντικού, ελλείψει καυσίμων. Κάποιοι από τους εκπαιδευόμενους πιλότους φαίνεται να του είχαν υποδείξει τη σωστή πορεία, αλλά δεν θέλησαν να επιμείνουν, λόγω της στρατιωτικής πειθαρχίας και της μεγάλης εμπειρίας του αρχηγού τους.
Επιπρόσθετα, ο Τέιλορ αρνήθηκε να αλλάξει τη συχνότητα του ασυρμάτου του στο κανάλι έκτακτης ανάγκης, επειδή ήταν ελαττωματικός και πίστευε ότι θα έχανε την επαφή του με τα αεροπλάνα του σμήνους.
Όσον αφορά την έκρηξη στο υδροπλάνο διάσωσης, αυτή οφειλόταν σε διαρροή καυσίμων, σε συνδυασμό με το άναμμα τσιγάρου από κάποιο μέλος του πληρώματος. Άλλωστε, το BPM-5 ήταν ένα προβληματικό αεροσκάφος και οι αεροπόροι το αποκαλούσαν «Ιπτάμενο Ντεπόζιτο».
Τον Απρίλιο του 1962 άρχισε να δημιουργείται ο θρύλος για το Τρίγωνο των Βερμούδων. Ο συγγραφέας Άλεν Έκερτ με το άρθρο του «Η Χαμένη Πτήση» στο περιοδικό «American Legion» αναφέρεται στο συμβάν του 1945 και δημιουργεί αίσθηση. Ο Έκερτ παρουσιάζει μια συνομιλία του Τέιλορ με τον Πύργο Ελέγχου: «Μπήκαμε σε λευκά νερά, τίποτα δεν φαίνεται σωστό. Δεν ξέρουμε που είμαστε. Τα νερά είναι πράσινα, όχι λευκά» και παραθέτει μια άποψη που ακούστηκε κατά τη διάρκεια της έρευνας, ότι «τα αεροπλάνα πέταξαν στον Άρη».
Ο Έκερτ ήταν ο πρώτος, που συνέδεσε αυτή τη πτήση με υπερφυσικά φαινόμενα.
Ώρα 14:10 . Πέντε βομβαρδιστικά αεροπλάνα του Αμερικανικού Ναυτικού, τύπου ΤΒΜ Avenger,απογειώθηκαν από τη ναυτική βάση του Φορτ Λότερντεϊλ της Φλώριδας.
Ο καιρός τέλειος και η αποστολή δεν ήταν τίποτα παραπάνω από μία δίωρη εκπαιδευτική πτήση.
14 αεροπόροι πετούσαν στο σχηματισμό με επικεφαλης τον υποπλοίαρχο Τσαρλς Τέιλορ, ένα πιλότο με 2.500 ώρες πτήσης και εμπειρία στα μέτωπα του Β' Παγκοσμίου Πολέμου.
Η περιοχή της πτήσης ήταν μεταξύ Μαϊάμι - Πουέρτο Ρίκο - Μπαχάμες - Μαϊάμι,μια περιοχή που ονομάστηκε Τρίγωνο των Βερμούδων.
Ώρα 15:45. Ο υποπλοίαρχος Ρόμπερτ Κοξ, που ήταν επικεφαλής ενός άλλου σμήνους , άκουσε από τον ασύρματο ότι το σμήνος του Τέϊλορ αντιμετώπιζε κάποιο πρόβλημα. Ο Τέιλορ τον πληροφόρησε ότι και οι δύο πυξίδες του ήταν εκτός λειτουργίας και αντιμετώπιζε πρόβλημα προσανατολισμού. «Ψάχνω να βρω το αεροδρόμιο και δεν μπορώ» ακούστηκε να λέει. Στις 18:20 ο Κοξ άκουσε για τελευταία φορά τον Τέιλορ να λέει: «Δεν έχουμε καύσιμα. Πέφτουμε».
Για πέντε ολόκληρες μέρες μια τεράστια επιχίερηση έρευνας-διάσωσης σε μια περιοχή πάνω από 250.000 τετραγωνικά μίλια θάλασσας,δεν είχε το παραμικρό αποτέλεσμα. Και τα πέντε αεροπλάνα είχαν εξαφανισθεί από προσώπου γης. Και σαν να μην έφτανε αυτό, ένα υδροπλάνο διάσωσης τύπου BPM-5 εξερράγη στο αέρα, με αποτέλεσμα να χάσουν τη ζωή τους και οι 13 επιβαίνοντες.
Σύμφωνα με το πόρισμα του Ναυτικού, οι ευθύνες βάρυναν τον επικεφαλής της υποπλοίαρχο Τέιλορ, ο οποίος έχασε τον προσανατολισμό του, με συνέπεια όλο το σμήνος να καταλήξει στα νερά του Ατλαντικού, ελλείψει καυσίμων. Κάποιοι από τους εκπαιδευόμενους πιλότους φαίνεται να του είχαν υποδείξει τη σωστή πορεία, αλλά δεν θέλησαν να επιμείνουν, λόγω της στρατιωτικής πειθαρχίας και της μεγάλης εμπειρίας του αρχηγού τους.
Επιπρόσθετα, ο Τέιλορ αρνήθηκε να αλλάξει τη συχνότητα του ασυρμάτου του στο κανάλι έκτακτης ανάγκης, επειδή ήταν ελαττωματικός και πίστευε ότι θα έχανε την επαφή του με τα αεροπλάνα του σμήνους.
Όσον αφορά την έκρηξη στο υδροπλάνο διάσωσης, αυτή οφειλόταν σε διαρροή καυσίμων, σε συνδυασμό με το άναμμα τσιγάρου από κάποιο μέλος του πληρώματος. Άλλωστε, το BPM-5 ήταν ένα προβληματικό αεροσκάφος και οι αεροπόροι το αποκαλούσαν «Ιπτάμενο Ντεπόζιτο».
Τον Απρίλιο του 1962 άρχισε να δημιουργείται ο θρύλος για το Τρίγωνο των Βερμούδων. Ο συγγραφέας Άλεν Έκερτ με το άρθρο του «Η Χαμένη Πτήση» στο περιοδικό «American Legion» αναφέρεται στο συμβάν του 1945 και δημιουργεί αίσθηση. Ο Έκερτ παρουσιάζει μια συνομιλία του Τέιλορ με τον Πύργο Ελέγχου: «Μπήκαμε σε λευκά νερά, τίποτα δεν φαίνεται σωστό. Δεν ξέρουμε που είμαστε. Τα νερά είναι πράσινα, όχι λευκά» και παραθέτει μια άποψη που ακούστηκε κατά τη διάρκεια της έρευνας, ότι «τα αεροπλάνα πέταξαν στον Άρη».
Ο Έκερτ ήταν ο πρώτος, που συνέδεσε αυτή τη πτήση με υπερφυσικά φαινόμενα.
onalert.gr